X
تبلیغات
رایتل
یکشنبه 16 آبان 1389 ساعت 06:46 ب.ظ

    فردوسی یکی از شخصیتهای بزرگ ایران‏دوست بود که اشعار بلند او در باره ی ایران، ایران‏دوستان فراوان را به خود جلب کرده است. اما کسانی که از اسلام دلخوش نیستند، چنان فردوسی فردوسی می کنند که شخص ناآگاه تصور می کند او شخصی ضد اسلام بود. اشعاری که دلالت بر ارادتش به اسلام دارد منحصر به «چنین گفت پیغمبر راستگوی / زگهواره تا گور دانش بجوی» نیست. البته او سروده هایی در مذمت عربها نیز دارد اما این به معنای اسلام ستیزی او نیست. خود قرآن نیز از عربها بسیار بد گفته و از آنها هم در همین وبلاگ قبلا گذاشته ایم  :   zartoshtimosalman.parsiblog.com/1422708.htm

            برخی اسلام را مساوی با عربیت می پندارند وهرکس برضد عرب چیزی گفت، او را ضد اسلام می دانند و برخی دیگر ایراندوستی را در تضاد با اسلام دوستی می دانند حال آنکه هم می توان اسلام دوست بود و هم ایران دوست.

برخی ابیات فردوسی در آغاز شاهنامه:


               منم بنده‏ی اهل بیت نبی .............. ستاینده‏ی خاک و پای وصی


               حکیم این جهان را چو دریا نهاد .............. برانگیخته موج ازو تندباد
چو هفتاد کشتی برو ساخته .............. همه بادبانها برافراخته
یکی پهن کشتی بسان عروس .............. بیاراسته همچو چشم خروس
محمد بدو اندرون با علی .............. همان اهل بیت نبی و ولی
خردمند کز دور دریا بدید .............. کرانه نه پیدا و بن ناپدید
بدانست کو موج خواهد زدن .............. کس از غرق بیرون نخواهد شدن
به دل گفت اگر با نبی و وصی .............. شوم غرقه دارم دو یار وفی
همانا که باشد مرا دستگیر .............. خداوند تاج و لوا و سریر
خداوند جوی می و انگبین .............. همان چشمه‏ی شیر و ماء معین
اگر چشم داری به دیگر سرای .............. به نزد نبی و علی گیر جای
گرت زین بد آید گناه منست .............. چنین است و این دین و راه منست
برین زادم و هم برین بگذرم .............. چنان دان که خاک پی حیدرم
دلت گر به راه خطا مایلست .............. ترا دشمن اندر جهان خود دلست
نباشد جز از بی‏پدر دشمنش .............. که یزدان به آتش بسوزد تنش
هر آنکس که در جانش بغض علیست .............. ازو زارتر در جهان زار کیست
نگر تا نداری به بازی جهان .............. نه برگردی از نیک پی همرهان
همه نیکی ات باید آغاز کرد .............. چو با نیکنامان بوی همنورد
از این در سخن چند رانم همی .............. همانا کرانش ندانم همی


در جای ِ دیگر، فردوسی می سراید ؛


مرا غمز کردند کان بد سخن       به مهر نبی و علی شد کهن

+
چو باشد ترا  عقل وتدبر و رای    به نزد نبی و علی گیر جای

+
به این زادم و هم بدین بگذرم      تو گوئی که خاک پی حیدرم
+
به نام نبی و علی گفته ام       گهرهای معنی بسی سفته ام


نقل از شاهنامه چاپ 1354


در بخش سیزدهم شاهنامه داستان سیاوش نیز در آخر آن ابیاتی آمده که نشان می دهد نه تنها فردوسی مسلمان بلکه شیعه بوده و در جایی که اسم از چهار خلیفه برده از امام علی بسیار بیشتر سخن رانده که این نشانه ی تقیه ی اوست:


منم بنده ی اهل بیت نبی          سراینده ی خاک پای وصی
برین زادم و هم برین بگذرم          چنان دان که خاک پی حیدرم
ابا دیگران مر مرا کار نیست          بدین اندرون هیچ گفتار نیست
به گفتار دهقان کنون بازگرد          نگر تا چه گوید سراینده مرد
اینکه میگه مر مرا با دیگران کار نیست نشانه تشیع فردوسیه.

 

مرقومه ی زیر از استادم دکتر جلیل دوستخواه، شاهنامه پژوه ِ نامی را که طی ِ ایمیلی برای حقیر فرستادند ، جهت حفظ در این پُست ِ پژوهشی ِ ارزشمند ارسال می دارم:

در مورد فردوسی، باید بگویم (و پیشتر هم در جایی نوشته ام) که او ایرانی ترین ِ همه ی ایرانیان در درازای تاریخ و فرهنگ ماست و مسلمان و شیعی بودن ِ او که خود در همان دیباچه ی شاهنامه،  به تأکید از آن سخن می گویذ  امری نیست که بتوان آن را با ایرانی بودن ِ وی ناهمخوان دانست و یا برآیند ِ تلاش ِ کسانی برای مصادره یِ شخصیِِِِّت او شمرد. فردوسی یک ایرانی ی مسلمان ِ شیعی مذهب و در همان حال، مخالف ِ سرسخت ِ تازش ِ تازیان به ایران و پی آمدهای ِ شوم ِ ایران گریزانه و عرب گرایانه ی آن است و اوج سخن ِ انتقادی ی او در این زمینه را می توان در نامه ی ِ منسوب به رستم فرّخ زاد به برادرش، در واپسین بخش شاهنامه، خواند.  ( شاهنامه، چاپ مسکو، جلد نهم، بخش ِ یزدگرد سوم و شاهنامه، ویرایش دکتر جلال خالقی مطلق، دفتر هشتم، همان بخش). من، خود در کتابهای ِ فرآیند ِ تکوین ِ حماسه ی ایران از آغاز تا روزگار فردوسی و شناخت نامه ی ِ فردوسی و شاهنامه ( در مجموعه ی از ایران چه می دانم ؟ در این باره به گستردگی سخن گفته ام . بدرود.

جلیل دوستخواه _www.iranshenakht.blogspot.com   :

   متاسفانه هجومی که علیه افکار فردوسی شده سبب شده برخی فکر کنند که  او مخالف دین اسلام و عقائد اسلامی است .

برخی از رابطه بدی که فردوسی  با سلطان محمود داشته سوء استفاده می کنند و اشعاری که در مزمت سلطان محمود نوشته ضد اسلام قلمداد می کنند .

به زودی شرحی از زندگی و اشعار او در وبلاگ، فوق قرار می‌گیرد .

لینکهای مرتبط ( فردوسی و اسلام ) :

فردوسی پیام آور اسلام راستین – حوزه

فردوسی، اسلام ستای نه اسلام ستیز - راسخون

سخنرانی فتح الله مجتبایی درباره ی فردوسی و اسلام – بی‌بی‌سی فارسی

شاهنامه فردوسـی نقطه پیوند ایـران، اسلام و تشیع

Ferdowsi and Islam – نیویورک تایمز


و اما بهشت...   <<< مطلب قبلی :: مطلب بعدی >>>   مفسر قرآن کریم و زنش‌!


© نقل قول و انتشار مطالب « کـافـه » به هر صورت بلامانع است و از آن استقبال میشود | 2011-2010 |